X
تبلیغات
رایتل

عمو جواد

یادداشت‌های پراکنده‌ی جواد رجبی

مستزیاد

1- اسم این کار رو مستزیاد گذاشتم چون یک‌جور مستزاد من‌درآوردیست که هر بندش یک خط زیادتر دارد و اصلا هم نمی‌دانم چطور شد که اینجوری شد. فقط خواهش می‌کنم در کنار تعارفات معمول، ایراداتم رو یادآوری کنید.

2- اگرچه در شان او نیست اما دوست دارم این ناچیز را تقدیم کنم به روان همیشه شاد نسیم‌شمال که در کودکی مرا با این قالب شعر و کلا شعر طنز آشنا کرد؛



ما مردم ایران مث لاک‌پشت می‌مونیم              حالا خودمونیم

پیچیده به یک نقطه و سر در گریبونیم               انگار حلزونیم

غافل ز هم و دنبال یک لقمه‌ی نونیم                کلا پریشونیم


                                                     ***

جونم! چه شتابی داره این نرخ تورم                 قرقی‌ست یا قاقم

از بس که دویدیم و به گردش نرسیدیم             ای دوست! بریدیم

چون روبه پیری پی خرگوش جوونیم                 خب گشنه می‌مونیم


                                                     ***

هندونه نگیرید که امشب شب چله‌ست            نرخا همه دوبله‌ست

بنزین شده آزاد و سی.ان.جی تِرِکونده             ملت رو چلونده

یک سفره‌ی پر نفت داریم و نگرونیم               باز روضه می‌خونیم


                                                     ***

ای وای که این دولت محمود چه‌ها کرد                هی فیل هوا کرد

هرتپه‌ای دید جستی زد و روش یه گلی کاشت     سوبسیدها رو برداشت

تو مسکن مهرش ننشستیم که بتونیم                صد سال بمونیم


                                                     ***

۶ ‌ساله که بی‌طرح و هدف هرجوری خواهد         ما را بنماید

پررو شده حالا و هدفمند نموده                        این دیگه کی بوده؟!

این تحفه‌ی عظما رو سر جاش ننشونیم           ما کمتر از اونیم

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 14 دی‌ماه سال 1389 ساعت 10:19 ب.ظ | نویسنده: - | چاپ مطلب 12 نظر