X
تبلیغات
رایتل

عمو جواد

یادداشت‌های پراکنده‌ی جواد رجبی

کثرت - وحدت

خلقت خلاصه اش انسان است

انسان  ... مهر


*

چشم هایم دو حباب ناچیز بر کرانه ی دریای سیاه

صدایم ضجه ی دنباله داری شعله ور در جوّی نا آشنا

نبضم توالی ضربه ی گام های مورچه ای که وظیفه اش نظافت حلقه ی استواست

اندیشه ام سیاهچالی که حتا خودش را می بلعد

روح سرگردانم رایحه ی خوش رازیانه ای که به نسیم می خندد

در پرت ترین کهکشان های گیتی ذراتم پراکنده اند


*

عجبا!

چگونه در تو خلاصه می شوم

خرداد 82

تاریخ ارسال: یکشنبه 15 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 10:20 ب.ظ | نویسنده: - | چاپ مطلب 3 نظر